บันทึกอนุทินครั้งที่13

บันทึกอนุทินครั้งที่13

บันทึกอนุทินครั้งที่13

วันอังคารที่ 27 เดือน พฤศจิกายน พ.ศ.2561

เวลาเรียน 08:00-10:30 น.

อ.ตฤน แจ่มถิน

การเรียนการสอนวันนี้บอกเลยว่าเป็นวันที่ทรมานกายและทรมานใจมากๆเนื่องจากว่าเรามีนัดชั่งน้ำหนักกันซึ่งทุกคนนั้นไม่มีใครทานข้าวเช้ามาเลยและบางคนนั้นไม่ทานตั้งแต่ตอนเย็นของเมื่อวานเพราะกลัวว่าน้ำหนักตัวเองจะเพิ่มขึ้นแต่จุดพีคมันอยุ่ที่อาจารย์ไม่ได้เอาเครื่องชั่งน้ำหนักมาเพราะเข้าใจว่าจะชั่งอีกสองวันข้างหน้าแต่มันไม่เป็นอุปสรรคเลยเพราะเราเตรียมตัวสำหรับการนี้มาพร้อมแล้วเพราะเราได้กลับไปเอาเครื่องชั่งน้ำหนักที่หอเพื่อนมาเป็นที่เรียบร้อยแต่ก่อนทำการชั่งนั้นเรามีการทำการนำเสนองานที่ค้างเอาไว้จากอาทิตย์ที่แล้วก่อน

ซึ่งเริ่มจากคนแรกคือตัวดิฉันเองดิฉันได้พูดถึงการเลี้ยงวัวโคขุนซึ่งเป็นอาชีพที่ที่บ้านทำอยู่เป็นอาชีพที่ไม่ได้หรูหรามากแต่่เป็นอาชีพที่สุจริตมีกินมีใช้และสามารถส่่งเสียดิฉันเรียนได้ถึงทุกวันนี้

ต่อมาจะเป็นการนำเสนอของคนที่ดิฉันชื่นชมในการนำเสนอของเขาเพราะเขานั้นนำเสนอของกินและเขาสามารถอธิบายวิธีการทำน้ำยาขนมจีนได้ละเอียดมากๆเพราะที่บ้านเขาทำกินกันบ่อยเขาจึงนำวิธีการทำนี้มาแชร์เพื่อคนที่สนใใจนั้นสามารถนำไปทำกินที่บ้านของตัวเองได้

ส่วนคนนี้เป็นเพื่อนสนิทของดิฉันเองเขาได้พูดถึงที่ท่องเที่ยวของจังหวัดยโสธรซึ่งก็คือบ้านเกิดของเราทั้สองคนมันเป็นความภูมิใจอย่างหนึ่งที่บ้านเกิดเรานั้นมีเอกลักษณ์ประจำจังหวัดเมื่อพูดถึงบสิ่งนี้แล้วจะนึกถึงจังหวัดนี้ทันทีซึ่งของยโสธรจะเป็นพญาคางคก

คนนี้ก็พูดถึงที่ท่องเที่ยวจังหวัดศรีสะเกษซึ่งคือบ้านเกิดของเขาพูดถึง วัดล้านขวดที่ชื่อวัดล้านขวดเพราะว่าภายในบริเวณวัดนั้นไม่ว่า จะเป็นโบสถ์หรือศาลาจะใช้ขวดในการสร้างทั้งหมด

ส่วนคนนี้นะคะเขาพูดถึงนักฟุตบอลที่ตนเองชืื่นชอบซึ่งเขาสามารถพูดออกมาได้ดีมากๆมันเหมือนกับวามันออกมาจากความรู้สึกจริงๆของเขาที่พูดถึงคนนนี้ๆมันทำให้เห็นว่าเขานั้นชื่นชอบคนนี้มานานมากแค่ไหนและใสใจรายละเอียดและเรื่องรอบตัวคนๆนั้มากเท่าใดซึ่งเขานั้นได้ดาวรางวัลที่เขาพูดได้ดีด้วย

สำหรับคนที่ยกตัวอย่างมานี้เป็นแค่ส่วนหนึ่งในคนที่นำเสนอเท่านั้นส่วนคนที่เหลือนั้นก็นำเสนอได้ดีไม่ต่างกันเลยและเมื่อนำเสนอเสร็จเวลาลุ้นระทึกก็มาถึงเราได้มีการชั่งน้ำหนักกันแต่ละคนนั้นเหมือนจะขาดใจเมื่อเห็นน้ำหนักของตัวเองแต่ส่วนมากจะเห็นได้ว่าส่วนมากจะน้ำหนักลดมันทำให้เห็นว่าทุกคนนั้นได้ให้ความสำคัญกับสัญญาที่ได้ให้ไว้กับอาจารย์มากขนาดไหรส่วนคนที่ไม่ลดนั้นไม่ใช่เขาไม่พยายามที่จะลดแต่เนื่อจากว่าระบบเาผลาญแต่ละคนมันมีไม่เท่ากันเมื่อเขาไม่ลดก็ไม่ใช่ว่าเขาไม่พยายามจะลด

และเมื่อชั่งน้ำหนักเสร็จอาจารย์ก็มีพูดคุยนัดแนะสำหรับการเรียนชุดเชยในชั่วโมงต่อไปและจะมีการสอบการร้องเพลงเกี่ยวกับเด็กที่เราได้เรียนมาในแต่ละเพลงในชั่วโมงเรียนในวันต่อไป