บันทึกอนุทินครั้งที่11
บันทึกอนุทินครั้งที่11
บันทึกอนุทินครั้งที่11
วันอังคารที่ 13 เดือน พฤศจิกายน พ.ศ.2561
เวลาเรียน 08:00-10:30 น.
อ.ตฤน แจ่มถิน
สำหรับการเรียนการสอนในวันนี้คือ เรื่องคุณธรรม จริยธรรม จรรยาบรรณของวิชาชีพครู
ก่อนเริ่มเรียนอาจารย์ได้ขออนุโรมจากนักศึกษาให้ใช้เสียงเบาๆเนื่องจากอาาจารย์ท่านไม่ค่อยสบายซึ่งทุกคนก็เต็มใจทำให้เป็นอย่างดี สำหรับเนื้อหาในการเรียนคือจะพูดถึงความหมายของคำว่าคุณธรรมและจริยธรรมแตกต่างกันอย่างไรตามความหมายแท้จริงแล้วนั้น
คุณธรรม หมายถึง สิ่งหรือสภาพที่เกิดขึ้นในจิตใจมีผลทำให้จิตใจอยู่ในนสภาวะที่ดีงามละพร้อมที่จะสร้างสรรค์แต่สิ่งที่เป็นคุณและประโยชน์
จริยธรรม หมายถึง สภาพของความประพฤติหรือพฤติกรรมการแสดงออกที่พึงประสงค์
ซึ่งทั้งสองสิ่งนี้เป็นสิ่งที่สำคัญมากที่ครูจะต้องมีและถือปฏิบัติเพราะการที่จะประกอบอาชีพครูนั้นจะต้องมีสภาพจิตใจที่ดีงามหรือสภาพจิตใจที่พร้อมจะถ่ายทอดความรู้ให้แก่ศิษย์เพราะถ้ามีสภาพจิตใจที่ดีและพร้อมนั้นจะนำมาสู่การแสดงออกหรือการประพฤติที่ส่งผลดีต่อเด็กครูจะต้องไม่มีอคติต่อนักเรียนของตนไม่ลำเอียงและให้ความเท่าเทียมกับศิษย์ทุกๆคนเท่ากัน
ซึ่งคุณธรรมของวิชาชีพครูนั้นมีทั้งหมด 8 ประการ ที่จะต้องปฏิบัติดังนี้
1. ขยัน
2. ประหยัด
3. ซื่อสัตย์
4. มีวินัย
5. สุภาพ
6. สะอาด
7. สามัคคี
8. มีน้ำใจ
คุณธรรมที่กล่าวมาทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่ครูทุกจะต้องยึดถือปฏิบัติเป็นเสมือนการปลูกฝังลักษณะนิสัยให้แก่คนที่ประกอบวิชาชีพครูว่าท่านจะต้องนำหลักปฏิบัตินี้เพื่อไปพัฒนาตนเองไปจนถึงการพัฒนาตัวผู้เรียนเพื่อให้เป็นคนดีมีความรู้และเพื่อให้ครูมีจิตวิญญาณในความเป็นครูมากขึ้นต้องตื่นตัว กระตือรือร้น ทำงานให้เต็มกำลังเต็มความสามารถเพื่อพัฒนาคนที่จะเป็นอนาคตของชาติต่อไป
จรรยาบรรณวิชาชีพครู(คุรุสภา)
หมาถึง ความประพฤติหรือกิริยาอาการที่ผู้ประกอบววิชาชีพครูควรประพฤติปฏิบัติเพื่อให้เกิดความดีงามขึ้นแก่ตนเองและวิชาชีพครู มาตรฐานวิชาชีพครู
1.ครูต้องรักและเมตตาศิษย์
2.ครูต้องอบรม สั่งสอน ฝึกฝน สร้างเสริมความรู้
3.ครูต้องประพฤติ ปฏิบัติตนเป็นแบบอย่างที่ดีแก่ศิษย์
4.ครูต้องไม่กระทำตนเป็นปฏิปักษ์
5.ครูต้องไม่แสวงหาประโยชน์จากศิษย์
การเรียนในเรื่องนี้ทำให้เรารู้ว่าผู้ที่จะประกอบวิชาชีพครูนั้นควรมีข้อประพฤติปฏิบัติอย่างไรต่อนักเรียนและเป็นเหมือนเครื่องคอยเตือนสติตนเองอยู่เสมอว่าอาชีพที่เราประกอบอยู่นั้นมีจรรยาบรรณที่จะต้องยึดถืออย่างไรเพื่อไม่ให้ตนเองนั้นทำผิดจรรยาบรรณต่ออาชีพของตนเป็นเหมือนการให้เกียรติอาชีพที่ตนนั้นประกอบอยู่เป็นตัวทำให้เราตระหนักอยู่เสมอว่าสิ่งไหนควรทำสิ่งไหนไม่ควรทำเพราะจรรยาบรรณนั้นมีความสำคัญและจำเป็นต่อทุกอาชีพ ทุกสถาบัน และหน่วยงาน เพราะเป็นที่ยึดเหนี่ยวควบคุมการประพฤติ ปฏิบัติด้วยความดีงาม
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น